De kraamtijd is inmiddels voorbij. Thibo is alweer 10 weken oud. En mijn bevallingsverlof zit er dus al bijna op. De afgelopen weken stonden daardoor vooral in het teken van ons voorbereiden op mijn terugkeer naar kantoor.
Zo is Thibo ondertussen verhuisd van zijn wiegje op onze slaapkamer naar zijn ledikant op de babykamer. Dit ging niet zonder slag of stoot en een paar dagen werd er veel meer gehuild dan normaal. Hoewel ik het heerlijk vind om hem te koesteren en te knuffelen werd het tijd dat Thibo zelf in slaap leerde komen. Dus mocht ik hem niet langer bij elke kik oppakken en moest ik afleren om hem steeds in slaap te wiegen en slapend weg te leggen. Dat zal bij de gastmoeder straks namelijk ook niet meer gebeuren. Het werd dus tijd voor nieuwe slaapgewoontes en af en toe moest Thibo zich eerst zelf in slaap huilen. En dan stond ik dus aan de andere kant van de slaapkamerdeur zelf ook een potje mee te huilen.
Ik vind het nog steeds vreselijk moeilijk om hem niet meer zoveel op te mogen pakken en heel de dag bij me te dragen. Ook mis ik hem 's nachts. Nu kan ik niet meer even snel in de wieg spieken hoe hij lekker ligt te slapen, of stiekem even aan 'm ruiken wanneer ik zelf de slaap niet kan vatten door zijn vele kuchjes, kreuntjes en snurkjes. Om mij toch gerust te kunnen stellen dat Thibo niets overkomt alleen in zijn bedje aan de andere kant van de gang heeft Pepijn een infrarood beveiligingscamera geinstalleerd. Nu kan ik op de televisie volgen hoe het met Thibo in de babykamer gaat. Zo kan ik mij, zonder hem te storen, ervan gewissen dat hij zich niet heeft blootgewoeld of bijvoorbeeld wat melk gespuugd. Maar soms kijk ik ook gewoon Thibo-TV om zo op afstand te kunnen genieten van zijn aanblik.
Verder ben ik ook dagelijks aan het kolven om een voorraad op te bouwen voor de eerste dagen bij de gastmoeder. Uiteraard ga ik straks op mijn werk ook kolven en zal dan steeds de voedingen die ik zelf niet geef weer aanvullen, maar voor de eerste dag moet ik al een voorraadje hebben. Het kan ook altijd gebeuren dat het kolven een keer niet zo goed lukt of dat ik niet genoeg melkproductie heb. Of dat ik een keer in de file sta en niet op tijd thuis kan zijn voor een volgende voeding. En dan zijn er nog de wendagen dat Thibo alvast naar Paulina gaat zodat ze elkaar vast kunnen leren kennen. Of de keren dat ik er even zelf lekker alleen tussenuit wil. Al met al heb ik dus heel wat cc's moedermelk nodig want Thibo weegt inmiddels al bijna 6 kilo.
Gedurende de kraamperiode had ik weinig sjoege om te kolven. Ik voelde me net een melkkoe, was bang dat ik onvoldoende melk zou hebben voor de volgende voeding en had de rust niet om er echt ontspannen voor te gaan zitten. Vaak vond ik er ook simpelweg de tijd niet voor, de zorg voor Thibo gaat tenslotte voor alles. Dus kolfde ik alleen af en toe wat kleine beetjes om Thibo vast te laten wennen aan het drinken uit de fles. Maar uiteindelijk moest ik toch echt gaan leren kolven en inmiddels ben ik er eindelijk meer bedreven in geraakt, getuige de flinke voorraad in de vriezer.
En zo zijn we dus langzamerhand wel klaar voor een nieuwe fase. Een periode waarin ik niet meer fulltime kan moederen en moet beginnen om Thibo meer los te laten. Een ontwikkeling waardoor Thibo steeds zelfstandiger zal worden en mij minder nodig zal hebben. Natuurlijk ben ik best blij dat ik de zorg nu wat meer met anderen kan delen en meer tijd voor mezelf zal hebben. Maar ik vind het toch ook wel heel verdrietig om de kraamtijd af te sluiten. Het was soms emotioneel en lichamelijk zwaar. Het was ontzettend druk en Thibo's ontwikkeling ging zo razendsnel dat ik het amper bij kon benen. Maar het was ook heel mooi om mezelf te voelen groeien in m'n moederrol en om Thibo elke dag weer beter te leren kennen, begrijpen en aanvoelen. Het was elke dag weer genieten van zijn guitige koppie, mooie lach en heerlijke gekke bekkies. En verbazingwekkend hoe snel hij van een hulpeloze zuigeling is veranderd in een temperamentvolle baby met een eigen willetje. Ik heb er vreselijk van genoten en vind het jammer dat het zo ontzettend snel voorbij is gevlogen. Gelukkig is er nog dit Babyboek, met daarin een uitgebreid verslag van de zwangerschap en kraamtijd. Leuk voor later. Voor Thibo, maar ook zeker voor mijzelf...
0 reacties:
Een reactie posten