Oei, hij groeit!

De eerste weken was het ontzettend tobben met de borstvoeding. Eerst lukte het aanhappen maar matigjes, de melkproductie moest nog op gang komen, toen was er de stuwing en lukte het aanhappen helemaal niet meer. Met de hulp van een lactatiekundige lukte het om Thibo uiteindelijk wél goed aan te leggen, maar toen ik een keer te lang de pijn verbeet (denkende dat mijn tepels gewoon nog moesten wennen) kreeg ik tepelkloven. Nogmaals de lactatiekundige ingeschakeld en mijn aanlegtechniek geperfectioneerd. Maar de pijnlijke tepel genas maar niet. Tot ik in een brochure over pijnlijke tepels (gekregen bij het huisbezoek van het consultatieburo) de symptomen vam spruw herkende. De huisarts constateerde inderdaad een schimmelinfectie en inmiddels zijn we dus alweer een dikke week na elke voeding in de weer met allerhande smeerseltjes en ook de luieruitslag moet elke verschoning behandeld worden in een poging om de spruw onder controle te krijgen.


Maar sinds enkele dagen is mijn tepel al een stuk minder pijnlijk en is het goed vol te houden om regelmatig aan te leggen. Inmiddels voed ik dus op verzoek, zo'n 8 voedingen per dag. Thibo drinkt nog heel onrustig, je kunt merken dat hij nog pijn heeft in zijn mondje. Elke voeding vergt dus veel geduld van mijn kant, al met al zijn we vaak zo'n 45 minuten bezig met aanleggen, boeren, steeds opnieuw aanleggen tot ik het gevoel heb dat mijn borst goed geleegd is, weer even overeind voor een boertje, dan nog even de andere borst aanbieden. Al die tijd heb ik hem dus op mijn arm dus ook fysiek is het zwaar om hem steeds zo te dragen. Na het drinken moet ik dus ook nog zijn mondje behandelen met Daktarin orale creme. Zijn gezichtje en handjes goed reinigen met water met een scheutje azijn als hij een mondje heeft gespuugd. En vervolgens mijn borsten ook goed schoonmaken en insmeren met Daktarin zalf en lanoline. Totaal zijn we al gauw een uur bezig en ongeveer twee uur later (soms nog eerder!) begint het hele proces alweer overnieuw.

Al met al een hoop werk dus, maar de onzekerheid of hij met al dat gehannes uiteindelijk wel genoeg voeding binnenkrijgt was misschien nog wel het ergste. Dus was ik heel blij dat we vandaag bij het inloopspreekuur van het consultatieburo eindelijk konden gaan wegen. En wat blijkt: sinds afgelopen maandag 23/11 is Thibo wel 175 gram aangekomen! Dat komt neer op 45 gram per dag. De maatstaf voor borstgevoede babies is dat ze rond de 20 gram per dag aan moeten komen. Dus we doen het uitstekend. Thibo is nu met 19 dagen weer voorbij zijn geboortegewicht! Dit maakt alle rompslomp ruimschoots de moeite waard en motiveert me om het borstvoeden vol te blijven houden. We hebben al heel wat moeten doorstaan en ik heb een aantal malen op het punt gestaan om er de brui aan te geven en over te stappen op flesvoeding. Maar de aanhouder wint, zo blijkt maar weer. Dus behalve dat ik blij ben mijn kind de beste, op hem toegesneden voeding te kunnen geven doet het ook wonderen voor mijn zelfvertrouwen. Ik voel me er eindelijk zeker van dat het met voeden gaat lukken en dus volgende week in mijn eentje de verzorging van Thibo aankan. Pepijn kan nu weer met een gerust hart zijn werk hervatten. Thibo en ik redden het saampjes wel!