Week 33: Slapeloze nachten

Zo oneerlijk... Net nu ik het 't hardste nodig heb. Ik bereid me erop voor dat dit de laatste momenten zijn dat het nog kan (tenminste tot Kaká de nachten doorslaapt). Maar ik krijg 't gewoon niet voor mekaar: Slapen! Alle hormonale veranderingen, weer pijnlijke borsten, nachtelijke trips naar het toilet, beenkrampen, zuurbranden en het feit dat het onmogelijk is comfortabel te liggen met een watermeloen op de plek waar vroeger mijn buik zat, maken het moeilijker en moeilijker om voldoende slaap te krijgen.



Kindje Koenders
Kaká komt gemiddeld 230 gram per week aan, en maakt nu dus weer een enorme groeispurt qua gewicht. In lengte zal hij niet veel meer groeien, slechts nog enkele centimeters. Hij is vermoedelijk al zo'n 41 centimeter lang en weegt al rond de 2 kilogram.

Als Kaká nu geboren wordt gebeurt dat wel in het ziekenhuis, maar zal de vroeggeboorte geen grote gevolgen hebben. Weer een mijlpaal gehaald!

Verloskundige
Deze week hebben we mijn geboorteplan doorgenomen. Bij een thuisbevalling, waar de verloskundige het voor het zeggen heeft kunnen al mijn wensen worden ingewilligd. Sterker nog, ze liggen in lijn met de visie van deze verloskundigenpraktijk. Ook met de bekkenklachten houden ze rekening, we hebben de minst belastende posities besproken waarin ik zou kunnen persen. Als alles goed gaat zal ik dus zelf zoveel mogelijk de regie hebben, alles op eigen kracht mogen doen en laten we de bevalling zo rustig en natuurlijk mogelijk verlopen met zo min mogelijk medische handelingen en zonder pijnstilling. Een hele geruststelling (en natuurlijk ook de reden waarom ik gekozen heb voor een thuisbevalling). Ik zou er zowaar bijna zin in krijgen.

Mijn bloeddruk is in orde maar mijn bloedtest wijst wel op een laag ijzergehalte. Niet verontrustend laag, maar ik kan dus beter bewust wat meer ijzer op het menu zetten. Dat is voor mij niet zo'n probleem, want ik houd ontzettend van ijzerhoudende supergroenten zoals kankung, bitawirie en (wilde) spinazie. De groenten uit het wekelijkse biologische pakket zullen de komende tijd dan maar wat vaker in de soep belanden of verwerkt in gerechten die we in kunnen vriezen.

Mijn buik en baarmoeder groeien nog steeds helemaal prima op schema. Kaká ligt er weer in dezelfde positie bij als bij het vorige bezoek en is zelfs al een beetje ingedaald. Dat zou het beurse, pijnlijke gevoel aan mijn schaambeen en natuurlijk de frequente harde buiken kunnen verklaren. En inderdaad, aan het eind van de week krijg ik ook indalingsweeën. Hele pijnlijke, scherpe steken in mijn bekkenbodem terwijl Kaká zich, heen en weer, afwisselend alle kanten opdraait, net een kat die een comfortabele positie zoekt. Gelukkig heb ik al op de zwangerschapsgym gehoord dat het indalen best heftig kan zijn, anders had ik me erg zorgen gemaakt. Nu probeer ik er maar doorheen te zuchten en rustig te blijven zitten. Wanneer de commotie in m'n buik voorbij is zie ik in de spiegel dat mijn buik niet meer zo mooi rond is, een stuk lager hangt en dat ik weer meer ruimte heb onder mijn borst. Ik heb ineens weer lucht!

De statistieken
Kaká groeit deze weken qua gewicht enorm hard. M'n buik neemt daardoor ook ineens heel hard in omvang toe. Ook mijn borsten worden weer gevoelig en kriebelig, die gaan zich waarschijnlijk voorbereiden op de moedermelkproductie en blijken ook plots weer te groeien:

Borst 101cm
Taille 104cm!
Heup 100cm
Gewicht 72kg