Kindje Koenders
Kaká is nu al drie centimeter en begonnen met bewegen. Dit zijn nog ongecontroleerde bewegingen, en ze zijn nog te klein om er wat van te voelen. Ook drinkt hij al vruchtwater en plast dit ook weer uit. Hij begint dus al te wennen aan de kruidige eetgewoonten van zijn moeder. Verder is Kaká deze week druk bezig geweest de botten in zijn lijfje te verstevigen en verfijnen. Dat resultaat kun je nu aan zijn gezichtje zien. De verhoudingen en verfijningen van de botstructuur van zijn gezichtje maken hem meer en meer tot een echt menselijke baby. In de kaakjes die hij heeft ontwikkelt, beginnen nu ook de twintig kiemen voor de tandjes te ontstaan. Die kiemen blijven zich voorlopig ontwikkelen, tot een aantal maanden na de geboorte en de tandjes uiteindelijk doorkomen.
Verloskundige
Dinsdag ben ik met mijn moeder naar de verloskundige geweest. De afspraak waar ik al weken naar uitzag bleek een grote teleurstelling. De lijst met vragen die ik al via internet had ingediend werd gewoon nog een keer doorgelopen. En daarna had ze me eigenlijk niets nieuws vertellen. Dankzij het internet en de vele gratis informatie die je bij de Prenatal of met babyboxen en felicitatiediensten krijgt ben ik al van een heleboel op de hoogte. In de weken voor aanvang van de prenatale zorg zat ik bovendien al met een heleboel vragen en heb daarop inmiddels ook al de nodige antwoorden gevonden. Zo heb ik ook al na kunnen denken over wel of niet borstvoeding, of ik wil testen op afwijkingen, hoe ik het liefst zou willen bevallen, wat voor kinderopvang ik zou willen en ga zo maar door.
Veel leuker had ik het gevonden als ik nu al het baby's hartje had kunnen horen met een doppler of iets zou kunnen zien op een echo. Of zelfs maar de bloedtest om nog eens te bevestigen dat ik toch écht hartstikke zwanger ben. Maar voor al deze zaken word ik vooralsnog doorverwezen. Dus na het routineverhaal en met een hele hoop overbodige folders in de handen staan we na een kwartiertje alweer enigszins teleurgesteld buiten. Wel ben ik heel blij dat alle verloskundigen bij deze praktijk ervaring hebben met waterbevallingen. Dus er is geen noodzaak om op zoek te gaan naar een andere verloskundige en deze zitten lekker makkelijk op 5 minuten fietsen van huis en werk vandaan.
Ach, dan maar snel een afspraak maken voor de echo. Daar kijk ik erg naar uit, en mogelijk wordt dan alles eindelijk een stuk werkelijker.
Okersoep en BB met R
Surinamers geloven dat als een zwangere vrouw niet toegeeft aan de trek tijdens de zwangerschap het kind moedervlekken op zijn lichaam krijgt. Ik heb zelf op mijn rechterbil een bruine bonen-vlek. Daar vroeg ik dus in moeder's buik zelfs al om en gek genoeg ben ik ook heel mijn kindertijd altijd gek op BB met R gebleven, alsof die honger nooit helemaal gestild was. Wanneer ik voor mijn verjaardag mocht beslissen wat er gekookt ging worden dan koos ik dus ook nooit voor patat of pannekoeken maar... bruine bonen met rijst! En nu had ik al de hele week ontzettende trek in bruine bonen met rijst en later ook in okersoep.
Het was dus helemaal niet moeilijk om mijn moeder over te halen om speciaal voor mij een heerlijke pan met verse okersoep te brouwen. Een heerlijke krachtsoep met veel groenten dus een flinke dosis ijzer, calcium en vitamine C. Samen zijn we tevens de ingredienten gaan inkopen voor de BB met R. Uiteraard kan ik het zelf proberen te maken aan de hand van een recept, maar zoals je eigen moeder het maakt is toch altijd het lekkerst. Zodoende heb ik het recept nu van de bron en genoeg BB met R om een weeshuis te voeden.
Heel 'toevallig' belde Oom Johan vandaag naar mijn moeder omdat hij had gedroomd over okersoep (hij weet dus ook al waar hij voor lekkere okersoep wezen moet). Dus had mijn moeder hem ook maar meteen uitgenodigd om mee te eten. Toen hij na de vele hints nog altijd ons binnenpretje niet begrepen had hebben we hem ook verteld dat zijn zus binnenkort oma wordt. Daar moest hij nog even over nadenken, maar aangezien Rita toch echt maar één dochter heeft was ook hij uiteindelijk heel blij verrast om te horen dat zijn nichtje zwanger is.
Auw!
Voor het testen van mijn bloedgroep, immuniteit voor kinderziekten, HIV en andere risico's voor de baby moet er bloed geprikt worden. Vrijdag kan ik hiervoor bij de STAR terecht in het bejaardentehuis om de hoek. Ik ken de STAR nog wel van de bloedbank in de stad. Daar moest ik een keer langs voor allergieonderzoek en werd toen 6x! tevergeefs geprikt voordat er iemand bij kwam die in één keer een goed vaatje vond en de benodigde buisjes aftapte. Sindsdien wijs ik altijd meteen de juiste plek aan om te prikken waarvan dankbaar gebruik wordt gemaakt omdat ik erg dunne vaten heb die moeilijk te localiseren zijn.
Maar niet deze dame van de STAR hoor. Na de eerste keer misprikken wilde ze het ook nog in mijn rechterarm proberen, zelfs nadat ik waarschuwde dat daar de vaatjes nog kleiner zijn. Toen ze ook daar geen succes had ben ik (gepast) boos geworden en heb ik gezegd dat ze het niet weer hoefde te proberen. Verbolgen murmelde ze dat ze nog dat dit haar normaal nooit overkwam en het kwam niet eens in haar op om haar excuses te maken. Terwijl het toch welbekend is dat zwangere vrouwen veel gevoeliger zijn dan normaal en ze me met al dat geprik en geroer in m'n tere huid ontzettend veel pijn had bezorgd voor niets.
Overigens had haar collega in een keer een flink stromend vat te pakken op de plaats die ik haar aanwees en binnen no time had ze haar buisjes vol en stond ik weer op straat met 3 grote pleisters op m'n armen.
0 reacties:
Een reactie posten