Week 11: Jawel... een buikje!

Ok, ok, het is cliché en misschien ook wel een beetje truttig, maar ik wil ook buikfoto's gaan vastleggen. Dus houd ik mijn lichaam al weken scherp in de gaten, spiedend naar het ultieme bewijs van de zwangerschap... een groeiende buik. Nu voel ik me ook al weken opgeblazen en zitten al mijn kleren te strak. Soms zie ik eruit alsof ik al maanden zwanger ben. Maar dat is voornamelijk de extra kilootjes, constipatie en vochtretentie, want 's ochtends wanneer ik nuchter opsta heb ik gewoon nog mijn normale platte buikje. Tot deze week, waarin ik met veel trots constateer dat ik een bollend onderbuikje begin te krijgen, daar waar mijn baarmoeder nu zo ongeveer net boven mijn schaambeen uit gaat beginnen te komen.



Rugpijn
Ook deze week voel ik me heel erg ongemakkelijk en dat komt met name door de lage rugpijn. Ik probeer wel veel rust te nemen, maar werk natuurlijk nog steeds full-time. Als ik dan van mijn werk kom ben ik zo afgepeigerd dat ik meteen in bed ga rusten en vervolgens nergens meer zin in heb. Zo ben ik dus ook al weken niet meer naar yoga geweest en sta ik ook al tijden niet meer op de Wii. Ondertussen zeul ik wel ineens 3 kilo extra mee want ik ben in korte tijd al ontzettend snel aangekomen. En natuurlijk ben ik inmiddels ook echt wel toe aan vakantie en misschien wat oververmoeid.

Marissa heeft uit Luxemburg biologische, handgemaakte massageboter voor me meegenomen met speciale kruiden voor zwangere vrouwen. Daarmee laat ik me door haar en Pepijn heerlijk masseren, wat al een hoop verlicht. Verder hoop ik dat ik met wat meer rust en tijd voor ontspanningsoefeningen tijdens de vakantie me snel beter zal voelen. Tevens heb ik al een adres achter de hand van een fysiotherapeut die ervaring heeft met de methode van Cecile Röst ter voorkoming van bekkeninstabiliteit. Na de vakantie maak ik daar een afspraak om wat concrete tips en preventieve oefeningen mee te krijgen voor mijn houding.

Bakerpraat
Inmiddels zijn alle naaste vrienden en familie op de hoogte van mijn zwangerschap. En daarmee ben ik nu ook het doelwit van een heleboel goedbedoelde bakerpraat. Zo verneem ik van een vriendin dat ik aangezien ik al zo vroeg begin uit te dijen zeker een jongetje zal krijgen. Een andere vriendin die volgens eigen zeggen een 'gave' heeft om het geslacht te voorspellen geeft toe dat het eigenlijk nog te vroeg is om te kunnen bepalen maar haar eerste indruk is dat ik een meisje draag. En volgens de Chinese conceptietabel verwacht ik een jongetje. De grootste verwarring wordt echter nog gesticht door Oma zelf. Waar ze eerst stellig beweerde dat ze over jongetjes had gedroomd komt ze me nu ROZE kleerhangertjes kado doen. Ja mensen... wie moet ik nu in hemelsnaam geloven?

Ik neem het allemaal maar met een flinke korrel zout. En laten we het er voorlopig maar op houden dat het een baby wordt. Dan kunnen we er volgens mij nooit echt ver naast zitten.

Rugpijn tijdens de zwangerschap | Bekkentherapie | Cecile Röst | Bakerpraatjes