Maar week 10 betekent ook dat ik er alweer een kwart van de zwangerschap op heb zitten. En als de hormonen nu op hun piek zitten dan zullen ze vanaf nu dus ook langzaam af beginnen te nemen. Deze week is de placenta ontstaan, die de hormoonproduktie verder zal reguleren. Het zware werk zit er voor mijn eierstokken dus even op en spoedig zal ik me dan ook stukken beter gaan voelen. En dat is mooi op tijd voor de huwelijksreis!
Kindje Koenders
Kaká is nu met de placenta verbonden middels de navelstreng bestaande uit 3 bloedvaten die zorgen voor de toevoer van voedsel. Vanaf nu is hij ook geen embryo meer maar een heuse foetus! Dit betekent dat zijn ontwikkeling in de basis klaar is hoewel de organen de komende weken nog wel verder zullen rijpen. Zijn staartje is helemaal verdwenen, waardoor hij nu echt een mini-mensje is. Foetus is dan ook het latijnse woord voor nakomeling.
Kaka's oogjes staan helemaal open. Vanaf volgende week zullen ze gesloten zijn tot ongeveer de 25e week. Het hoofdje is vergeleken met de rest van het lichaam nog steeds erg groot. Van binnen zijn de oortjes klaar. Nu begint ook de oorschelp te groeien, hoewel het Kaká nog lang niks zal kunnen horen. De vingertjes zijn nu los van elkaar en de urinewegen worden aangelegd.
Verwennerij
Niet alleen door Pa Pepijn wordt ik ontzettend verwend. Ook de rest van de familie springt bij om het me gemakkelijk te maken. Van Dennis en Trijntje krijg ik een heleboel spullen voor de babyuitzet. Allemaal zo goed als nieuw en een flinke besparing voor ons dus heel erg welkom. Zo hebben we ineens een box, een wipstoeltje, babybadje met standaard, Maxi Cosi, stoomreiniger voor de flesjes en een nooit gebruikte babyfoon in huis. Echt heel vreemd, al die babydingen te hebben staan maar nog lang geen baby. Ik voel me nog helemaal geen moeder en vind het eigenlijk maar raar spul allemaal. Maar ergens is het ook wel heel erg stoer, het idee dat ik dat dus straks echt allemaal nodig heb.
Het blijkt deze week heel moeilijk om gevarieerd en gezond te eten omdat ik me zo 'bleugh' voel. Gelukkig heeft mijn moeder weer lekker okersoep voor me gebrouwen. Een echte gezonde krachtsoep met heerlijk veel groenten. Dus zondag ga ik al vroeg naar Zuid. Eerst helpt ze me nog m'n haren in de henna te zetten. Natuurlijk kan ik het best zelf, maar dan word het een hoop geknoei. Als ik het niet gelijkmatig over mijn haar verdeel pakt het niet altijd op alle plaatsen even goed maar ik wil voor de bruiloft ál mijn grijze haren weg hebben. Dus nadat ze de henna goed over al mijn haar heeft verdeeld gaan we het lekker laten drogen in de zon.
Wanneer het onderwerp op positiekleding komt merk ik op dat het erg lastig gaat worden om een A-lijn jas te vinden deze herfst omdat dit soort modellen helemaal uit de mode lijken te zijn. En juist wanneer het kouder gaat beginnen te worden zal mijn buik op zijn grootst zijn. Nu blijkt mijn moeder al tijdenlang een prachtige A-lijn jas te hebben die ze zelfs nog nooit gedragen heeft. Hij zit als gegoten, is heerlijk warm en heeft een zee van ruimte voor mijn groeiende buik. Dus met een buik vol okersoep rijdt ik vervolgens blij met m'n nieuwe jas naar huis om de henna uit mijn haar te gaan wassen. Gekleed in een groene harembroek, slippers, zonnebril en met een ouwe doek op m'n kop loop ik met die grote warme winterjas aan over de parkeerplaats naar huis. De kinderen die in de volle zon op de speelplaats voor ons huis spelen kijken me met open mond na terwijl ik zo vlug als ik maar kan door de voordeur naar binnen glip...
De placenta | Je zwangere vrouw |
0 reacties:
Een reactie posten