Wanneer ik naar bed ga en even rustig lig voel ik soms heeeeeeeeeel vaag gerommel in m'n buik. Voor de eerste keer linksonder maar inmiddels ook wel eens rechts of heel laag in m'n onderbuik. Het voelt als kleine prikjes, alsof ik knetterpops heb gegeten en ze binnenin mij ontploffen. Maar het gaat zo snel, dat ik moeite heb om me op het gevoel te concentreren. Voor ik het weet heb ik het alweer gemist. Die tijd dat ik lig te ontspannen voordat ik in slaap val of wanneer ik net wakker ben dan heb ik de meeste kans om die kleine plopjes te voelen. Zou het dan echt Kleintje Koenders zijn?
Kleintje Koenders
Niet alleen de buitenkant van zijn lichaampje groeit als kool, aan de binnenkant groeit en ontwikkelt alles zich ook in een razend tempo. In zijn buikje en romp werken al een heleboel organen. Zijn lever, de giffabriek van het lichaam, werkt al. Net als de nieren en de galblaasjes. Het hartje pompt het bloed goed rond. Een heel werkje, want het pompt per dag zo’n dertig liter rond! Tot een korte tijd geleden bewoog je baby nog af en toe. Die rustige tijd is nu voorbij. Kaká beweegt de hele tijd. Hij heeft hier nu ook nog alle ruimte voor, al is hij al erg lang aan het worden. Kaká is nu ongeveer vijftien centimeter lang.
En de Mama van Kaká
Aan het einde van deze week ben ik alweer 17 weken zwanger. Zo halverwege de zwangerschap zien veel vrouwen er stralend uit, het haar en de huid kunnen zichtbaar mooier en in betere conditie zijn. Vooral over mijn haar krijg ik veel complimenten en ik begin het 'zwangeren' dan ook steeds leuker te vinden. Het lijkt er af en toe op of mijn omgeving me simpelweg geen rustige zwangerschap gunt maar ik wordt steeds meer 'zen' onder alle stress en besluit uiteindelijk dan ook simpelweg dat het belang van mijn kind voorop staat. En dat instabiele en emotioneel onvolwassen personen dan maar uit ons leven moet blijven. Erg jammer, juist in een onzekere periode waarin alles nieuw is en je alle steun kunt gebruiken, maar wel stukken beter voor m'n gemoedsrust. De altijd onderhuids aanwezige angst dat Kaká het kind van de rekening kan worden is daarmee ook weg. Ik loop op deze manier ook niet meer het risico dat hij hetzelfde wangedrag hoeft te ervaren waar ik als kind doorlopend aan werd blootgesteld en dat is een hele geruststelling.
Maar uit onverwachte hoek komt er ook veel positieve aandacht voor in de plaats. Steeds meer mensen valt het inmiddels op dat ik zwanger ben. Op de surpriseparty van Leida (zeer geslaagd!) in de winkel waarvan zij en Ray sinds kort de eigenaren zijn wordt ik tot Prenha (drachtig vee) omgedoopt en dan ook maar meteen in de uitverkoop gedaan. Mega-deal toch? 2 voor de prijs van 1 en ook nog eens 70% korting! Er wordt ook constant goed op me gelet, of ik wel goed voor mezelf zorg, geen alcohol drink of rauw vlees eet. En wanneer ik nog eens wat extra op wil scheppen of niet kan wachten tot het buffet officieel wordt geopend wordt dat alleen maar aangemoedigd. Mijn buik krijgt helemaal bovenmatig veel aandacht. Deze wordt constant geaaid of er wordt tegenaan gepraat. Al probeer ik met wijde tops nog wel die buik te verbergen, vaak snappen omstaanders door al die commotie ook al snel wat er aan de hand is en de felicitaties zijn dan niet van de lucht.
Echt goed verbergen kan ik het nu ook niet meer hoor. Mijn buik begint nu echt te groeien en mijn taille is aan het verdwijnen. Zelfs wanneer ik hem tracht in te houden puilt er een bolling uit naar voren. En dit is nog maar het begin. Vanaf nu mag ik dan ook geen buikspieroefeningen meer doen. Bij mijn yogacursus is nu de zomerstop ingegaan, dus moet ik andere manieren zoeken om toch verantwoord in beweging te blijven. Gelukkig komt de zomer eraan en kan ik regelmatig fietsen of wandelen buiten. Verder neem ik mezelf voor om af en toe 's ochtends vroeg te gaan zwemmen en schrijf ik me ook alvast in voor zwangerschapsyoga. In augustus gaat dat van start en voor Pa-pijn zijn er partnerlessen, dus die moet er één keer per maand ook aan geloven. Ben benieuwd wat we ervan opsteken!
0 reacties:
Een reactie posten