Ik heb slaaaaaaaaaaap!
Het blijft allemaal nog ontzettend onwerkelijk, maar op internet lees ik dat onze baby deze week alweer in omvang verdubbeld is. De embryo zal inmiddels al iets meer dan een centimeter lang zijn geworden en het hartje is voor het eerst begonnen met kloppen. De aanleg van het centrale zenuwstelsel, de hersenen en de ruggegraat is al in volle gang. Er gebeurt dus al een hoop in m'n buik. Nou, en dat merk ik hoor. Ik ben zo ontzettend moe dat ik wel de hele dag zou willen slapen. Dus dat doe ik ook zoveel mogelijk. Nu dat ik mezelf wat meer in acht neem en wat vaker aan de moeheid toegeef merk ik ook dat ik een stuk minder sjaggerijnig ben en veel meer aankan. Pepijn is inmiddels ook gewend aan de minder energieke Astara en neemt me een hoop uit handen. En als ik (heerlijk vroeg) van mijn werk kom ga ik eerst een uurtje rusten, en na het eten ga ik al bijna meteen rond 20:30u naar bed. Eigenlijk doe ik het de rest van de dag ook vooral lekker rustig aan. Met als gevolg dat ik gelukkig niet meer zo wordt overvallen door moodswings, al ben ik nog steeds wel een sentimentele huilebalk. Toen ik van de week een gebruiker aan het helpen was met een printerprobleem leefde ik zo met haar mee dat ik bijna in tranen was, nou vraag ik je!
Nesteldrang
Kun je zo vroeg in de zwangerschap al last hebben van nesteldrang? Of misschien is het gewoon het voorjaar dat inspireert tot grote schoonmaak. Zaterdag zijn Pepijn en ik druk aan de gang geweest om alle meubels waar we van af willen te demonteren. De inhoud gaat tijdelijk in verhuisdozen maar is tijdens het uitruimen natuurlijk ook lekker uitgedund. Heerlijk vind ik dat, oude troep weggooien. Maandag komt de Piekfijn de spullen ophalen. Ze denken dat ze voor drie kasten en een burootje komen, maar inmiddels zijn daar een heleboel huisraad en apparaten bijgekomen waar ik nu ook lekker vanaf wil. Zo! Dat ruimt lekker op... Nu kunnen we fris gaan beginnen aan het opknappen van de bovenverdieping en met name wat later de babykamer moet worden.
Geheimpje...
Lieve mensen, laat me jullie een tip geven: Als je het niet doorverteld wilt hebben, vertel mij dan vooral niet je geheimen. Ik kan niks voor me houden!
Hoewel ik mij stellig had voorgenomen om het pas na de eerste echo te vertellen aan vrienden, familie en collega's heb ik deze week toch mijn manager vast ingelicht. Ik heb het gevoel dat ik er op het werk nogal de kantjes vanaf loop. Al ben ik wel gemotiveerd en vind ik mijn werk nog steeds hartstikke leuk, ben ik de laatste tijd een stuk minder effectief. Ik merk dat ik wat afwezig ben en moeite heb mij te concentreren. Het liefst zou ik de hele dag op zwangerschaps- en babynamen websites rondsurfen, en af en toe geef ik daar ook aantoe onder het mom van 'anderen nemen elk uur een rookpauze, dus ik mag toch wel af en toe wat internetten'. En zodra ik m'n 8 uurtjes erop heb zitten ga ik naar huis zodat ik eindelijk toe kan geven aan de moeheid. Dus om jaloerse collega's voor te zijn die zouden kunnen gaan klagen dat ik de kantjes er vanaf loop besloot ik het vast met mijn manager te bespreken. Daar komt bij dat ik me ook wat zorgen maak over het feit dat ik nog geen vast contract heb bij Van Oord en er ook nog niet lang genoeg werk om recht te hebben op ouderschapsverlof. Dus heb ik toen Arie even langsliep om me te feliciteren met de livegang van de nieuwe website ook even mijn eigen blijde nieuws verteld.
Blijkt dat hij het allang vermoedde, want hij ziet me zo ontzettend vaak naar het toilet gaan! Hij is hartstikke blij voor me en gaf me de vrijbrief om het vooral lekker rustig aan te doen. Dat is tenminste alweer een hele geruststelling. Ik kan me voorstellen dat niet alle werkgevers positief reageren op het vooruitzicht dat hun nieuwe werknemer binnenkort een paar maanden uit de running zal zijn. Maar zo zie je maar weer dat Van Oord ondanks dat het een grote multinational is ergens toch echt nog een heel menselijk en gezellig familiebedrijf is.
0 reacties:
Een reactie posten