Hormonen, hormonen...
Dus blijft mijn ongemak beperkt tot een grote bolle buik en een ongemakkelijk opgeblazen gevoel. Omdat ook mijn borsten pijn doen en al voller worden weet ik 's ochtends totaal niet wat ik aan moet trekken. Al mijn kleren knellen en mijn bh's zitten te strak. Maar ik wil ook niet dat mensen al aan me kunnen zien dat ik zwanger ben en vooral voor mijn werk wil ik er toch graag goed en verzorgd uitzien. Maar ja, het enige dat momenteel lekker zit is mijn stretchy yoga-broek en een wijd t-shirt. Dus sta ik 's ochtends uren voor mijn kast te tobben.
En wat word ik daar sjaggerijnig van zeg! Ik voel me dik en onaantrekkelijk en omdat ik slecht slaap wordt ik ook ontzettend moe wakker. Daarbij lukt het me ook niet meer om te blijven hardlopen. Ik ben gewoon totaal uitgeblust en hoewel ik me voornam om in conditie te blijven voel ik me deze week gewoon niet fit genoeg. Dus kan ik totaal niks hebben en kan Pepijn maar beter uit mijn buurt blijven. Even later voel ik me weer schuldig en wil ik toch graag dat hij me wat opbeurt. Als hij me geruststeld en zegt dat ik er toch echt nog hartstikke goed uitzie ben ik meteen aangedaan en huil ik tranen met tuiten. Ach, hormonen, hormonen...
Dennis helpt me er fijntjes aan herinneren dat ik uiteindelijk het grootste deel van het werk doe en dat Pepijn zich er heus wel doorheen slaat. En op internet lees ik dat een heleboel vrouwen last hebben van dat opgeblazen gevoel en dat mijn buik er over een paar weken weer normaal uit zal zien alvorens hij echt begint met groeien. Dus ben ik ook weer gerustgesteld dat ik er niet uit zal zien als een bolle opgeblazen ballon op mijn bruiloft en begin ik stiekempjes te hopen dat ik misschien toch nog wel in mijn jurk zal passen. Totdat de volgende hongervlaag me weer overvalt en het toch heel moeilijk blijkt om licht maar toch voedzaam te blijven eten... toch maar weer op zoek naar huismiddeltjes tegen lucht en vocht vasthouden dan maar.
Prenatale zorg
Inmiddels heb ik ook de eerte afspraak met de verloskundige gemaakt bij Verloskundigenpraktijk Rotterdam Oost. Op 7 april is de intake en gaan ze me doorzagen over mijn gezondheid, levensstijl en eetgewoonten. Ik hoop maar dat het klikt, want het zou wel fijn zijn om een verloskundige te hebben die zo dicht in de buurt zit. Dat scheelt een hoop tijd voor de prenatale onderzoekjes, maar uiteindelijk vind ik het natuurlijk belangrijker dat ik een vertrouwd gevoel heb bij degene die als eerste onze baby in haar handen zal hebben.
Moeders voor Moeders
Ook Moeders voor Moeders hebben reeds teruggebeld en een afspraak ingepland om langs te komen. Deze afspraak is al volgende week op 26 maart en dan zullen we dus nogmaals een testje doen om te bevestigen dat ik zwanger ben. En na een uitleg van het systeem zal ze een tray met flesjes achterlaten waarin ik dagelijks mijn urine kan opvangen en bewaren. Met het zwangerschapshormoon HCG in mijn urine kunnen medicijnen worden gemaakt die worden gebruikt om stellen te helpen bij onvruchtbaarheid of het kan jonge jongens helpen bij het laten indalen van de zaadballen en zo dus latere onvruchtbaarheid voorkomen. Ik ben verheugd om met mijn gelukkige omstandigheid een bijdrage te kunnen gaan leveren aan het geluk van andere koppels die ook graag een kindje willen.
Moeders voor Moeders | Verloskundigenpraktijk Rotterdam Oost | Bloating in Pregnancy
0 reacties:
Een reactie posten